Nieuw Kranenburg op de (plan)kaart

In december heeft de gemeenteraad het bestemmingsplan voor Nieuw Kranenburg vastgesteld. Een eerder plan was door de Raad van State vernietigd omdat de gemeente teveel ruimte zou bieden voor feesten en partijen. Dat is nu gerepareerd. Tijdens de raadsvergadering is nog een kleine wijziging doorgevoerd. De groenstrook aan de noordkant van het perceel wordt buiten het plan gehouden waardoor het de oorspronkelijke verkeersbestemming houdt in plaats van de groenbestemming die het college had voorgesteld. De raad vond in meerderheid dat tenminste de mogelijkheid moet blijven bestaan om in de toekomt een fiets- of wandelpad aan te leggen op die plek.

In een oplegnotitie was al eerder aangegeven dat naast het soort activiteiten, geen beperkingen zouden worden opgelegd aan de frequentie ervan. Ook is gezocht naar een manier om het tuinhuisje – dat nu heel dicht op de nieuwbouw is komen te staan – te kunnen verplaatsen. Dat kan nu, maar wel op ruime afstand (25 meter) van de buren zodat zij geen last zullen hebben van de educatieve activiteiten die daar mogelijk gaan plaatsvinden. De gemeenteraad zal in januari verder praten over de verplaatsing van de voormalige dienstwoning.

Belangrijker dan het bestemmingsplan is natuurlijk dat er de afgelopen maanden een nieuwe directeur is begonnen. Ook is er vlak voor de Kerst een nieuwe Raad van Toezicht geïnstalleerd. De gemeente heeft de plankaart vastgesteld, Kees Wieringa moet met zijn indrukwekkende staat van dienst het nieuwe museaal centrum in 2013 echt op de kaart zetten.

20121229-160645.jpg

20121229-161042.jpg

Een plek om van te dromen (MOB Bergen)

Verhitte discussies, de afgelopen maanden, over het oude defensiecomplex in de polder bij Bergen. Niet verwonderlijk want het is een plek om van te dromen. Vijftien hectare op een wonderschone locatie, waar je uit het niets iets nieuws kunt stichten. Dat maakt de verbeelding wel los. En dromen doen allerlei mensen dan ook. Initiatiefnemers voor het eerste ecodorp in Nederland, Bergen artport en een lobby voor het vestigen van een biologische agrariër: ze meldden zich allen bij de gemeenteraad van Bergen. En allemaal wilden ze maar één ding: dat de politiek met hen mee zou dromen.

Kan dat in de lokale politiek? (mee)Dromen realiseren? Wint de boekhouder het niet altijd van de dromer? Het gaat immers over ruimtelijke randvoorwaarden, programma’s van eisen en saneringskosten. Stapels papier die belemmeringen opwerpen en eisen stellen. Niet meteen een omgeving waarin de verbeelding zich thuis voelt. Maar die conclusie is voorbarig. GroenLinks heeft zich in de vorige raadsperiode sterk gemaakt voor het behoud en het verder vergroten van de openheid in de (Bergermeer)polder. Die droom komt nu dichterbij omdat meer dan de helft van het terrein weer open moet worden. Dat politieke dromen verpakt moeten worden in grijs cadeaupapier is misschien jammer, maar maakt de dromen niet minder echt. Is er dan nog ruimte voor de verbeelding van anderen? Zeker, binnen de ruimte die door de politiek wordt geschapen. Dat gaat de komende maanden gebeuren.

Hoe gaat het nu verder? De gemeenteraad van Bergen heeft het Publiek Programma van Eisen (PPvE) op 13 december vastgesteld met twee wijzigingen. Die wijzigingen hebben betrekking op de volkshuisvestingsdoelstellingen (als er woningen worden gebouwd, moet 40 procent daarvan in het goedkope segment worden gerealiseerd) en de saneringskosten (8 hectare moet door de eigenaar worden gesaneerd). Op 18 december is de verkoopprocedure gestart. Tot 13 mei kan iedereen zijn plan indienen bij de eigenaar van de grond. Alle informatie over de vervolgprocedure vind je hier.

Tot die tijd is de verbeelding aan de macht.

20121228-101950.jpg