Kansen voor een groen en sociaal Noord-Holland

Afgelopen zaterdag hebben de leden van GroenLinks mij gekozen tot lijsttrekker voor de verkiezingen van de Provinciale Staten in maart 2015. Onderstaande toespraak hield ik aan het einde van de dag. Met een gastoptreden van Mieke Telkamp en Pino.

Waarheen, waarvoor

Een paar weken geleden stond er een kort nieuwsbericht op de website van de Cobouw, een site voor bouwend Nederland. Niet direct mijn favoriete nieuwsbron, maar dit bericht was er niet minder interessant om. De Cobouw meldde namelijk dat de provincie Noord-Holland in één keer 1500 hectare grond heeft gekocht van het Rijk. Die grond is bedoeld voor de afronding van het Natuurnetwerk Nederland, de nieuwe naam voor wat voorheen de ecologische hoofdstructuur heette. Goed nieuws dus en een kans voor een groener Noord-Holland.

Het is er slechts één van vele. De huidige fractie van GroenLinks Noord-Holland lanceerde eerder dit jaar een initiatiefvoorstel om nu eindelijk echt werk te maken van de duurzame landbouw in onze provincie en binnenkort volgt een pleidooi om de fiets ruim baan te geven. Ook daar liggen kansen.

Die zijn er zeker op het gebied van schone energie. Het zittende provinciale bestuur heeft er de afgelopen jaren alles aan gedaan om het draagvlak voor schone energie te verkleinen: eerst een rigide beleid waar de provincie van bovenaf geschikte locaties aanwees, nu onder druk van landelijke doelstellingen een halfslachtige poging waar niets en niemand beter van wordt. En dat terwijl van onderop lokale energiecoöperaties draagvlak creëren en al jaren bij de provincie op de poort kloppen. Een provincie met meer oog voor lokale initiatieven kan op dit punt veel bereiken. Kansen genoeg.

Nog één dan. De provincie heeft heel veel potjes waarin ze geld stopt. Voor economie, voor wonen, voor sociale thema’s en mobiliteit: gemeenten en regio’s maken er graag gebruik van. Maar mensen wonen niet in potjes en samenwerking in de regio versterk je niet door sectoraal denken te stimuleren. Dus: waarom niet al dat geld in één fonds stoppen en regio’s uitdagen om met goede voorstellen te komen. Een fonds waarin een boete staat op voorstellen waarin het gaat over wonen of mobiliteit en een bonus op voorstellen waarin wonen en mobiliteit worden gecombineerd. Kansen genoeg dus.

Maar kansen moet je wel grijpen. En daar ontbreekt het de huidige coalitie aan. De asfaltverslaving van NH begint groteske vormen aan te nemen. Over vier jaar zit niet alleen 55 procent van de begroting vast in het programma bereikbaarheid, we betalen alleen al aan onderhoud van nieuw en bestaand asfalt 8 miljoen euro per jaar meer dan nu. Ik wil jullie vragen: als jullie straks campagne gaan voeren voor de verkiezingen stel dan bij elk voorstel voor nieuw asfalt de vraag “waarheen, waarvoor”. Vraag net als Mieke Telkamp: Waarheen leidt die weg eigenlijk? En waarvoor? Wat heb je aan nieuw asfalt als het je brengt naar een dorp waar het dorpshuis en de laatste kruidenier hun deuren hebben gesloten. Wat heb je aan nieuw asfalt als in dat dorp de lokale energiecoöperatie uit frustratie het bijltje erbij neer heeft gegooid, als zelfs de vrijwilliger wordt wegbezuinigd en onze kinderen geen cultuuronderwijs meer krijgen omdat zelfs de laatste grijpstuiver van de provincie in asfalt is gaan zitten. Wiens kwaliteit van leven is daar mee gediend?

Kan het anders? Ja, natuurlijk. Ik wil jullie daarom voorstellen aan de vreemde vogel achter me. Deze Pino-achtige heb ik vorig jaar ontmoet in de polder bij Schoorl. Ze was daar neergestreken met behulp van Artiance speciaal, een dagbesteding voor mensen met een verstandelijke beperking. Net als ik was ze aanwezig bij de opening van Over ’t Hek, een groot waterbergingsproject in het buitengebied van Bergen.

Maar Over ’t Hek is veel meer dan alleen een waterberging. De waterberging zelf is onderdeel van de ecologische hoofdstructuur en sinds de oplevering weten de vogels het vochtige weidevogelgrasland te vinden. De tureluur en de lepelaar, de kievit en de grutto, verschillende soorten eenden en ganzen: ze zijn allemaal al gesignaleerd dit voorjaar. Daar bovenop wordt in en om de waterberging geboerd door de Noorderhoeve, een biologisch-dynamische zorgboerderij die al actief was in het gebied. Als kers op de taart wordt het Heklaantje – waar het project naar is vernoemd – doorgetrokken als wandelpad zodat er een nieuwe kleinschalige recreatieve voorziening ontstaat.

Over ’t Hek gaat dus over water en natuur, maar ook over biologische landbouw en zorg, cultuur en kleinschalige recreatie. Alles wat ons dierbaar is en wat nu onder druk staat. U hoop dat jullie begin volgend jaar mee op pad willen gaan om een fantastische verkiezingsuitslag te realiseren: en denk dan alsjeblieft aan Mieke, maar vooral ook aan deze vreemde vogel. Dat is waar wij het voor doen en waar wij heen willen! Dat lukt alleen als we samenwerken en dat is hier volop gebeurd. Het hoogheemraadschap, de provincie, de gemeente en de Noorderhoeve: ieder had zijn eigen rol. En de provincie: die bracht geld in en grond. Hoeveel grond? Net iets meer dan 15 hectare. Stel je dan eens voor wat je met die 1500 hectare kunt doen die de provincie net heeft gekocht!

Samenwerking zal ook de sleutel zijn voor een geslaagde campagne: samenwerking tussen onze kandidaten, de campagne-commissie, fractie en bestuur maar vooral natuurlijk met iedereen in de lokale afdelingen.

Waarheen: zes zetels in maart 2015
Waarvoor: voor een groen en sociaal NH

Dank jullie wel!

IMG_0073.JPG

IMG_0078.JPG

Waarom ik kies voor de provincie

Afgelopen zaterdag hebben de leden van GroenLinks mij met een overweldigende meerderheid tot lijsttrekker van GroenLinks Noord-Holland voor de verkiezingen van de Provinciale Staten in maart 2015 verkozen. Ik ben zeer vereerd met dat mandaat en heel erg gemotiveerd om Noord-Holland groener en socialer te maken! Alle kandidaten mochten zich in drie minuten voorstellen aan de aanwezigen. Hieronder mijn inbreng.

Voor degenen die mij nog niet kennen, zal ik mij even voorstellen. Mijn naam is Alwin Hietbrink en ik ben 45 jaar geleden geboren aan de rand van de Veluwe in het dorpje Eerbeek. Eerbeek is vooral bekend vanwege de vijf grote papierfabrieken die er staan, een rode enclave in de zwarte bible belt. Politiek betrokken werd ik in Amsterdam waar ik filosofie en maatschappijleer studeerde en heb gewoond en gewerkt. Ik ben daar lid geworden van onze partij omdat GroenLinks als enige een samenhangend antwoord heeft op een aantal grote maatschappelijke problemen: groen om uit de klimaatcrisis te komen, links om de groeiende tweedeling in de samenleving een halt toe te roepen en vrijzinnig om de toenemende intolerantie te bestrijden. Dat was toen mijn reden om lid te worden en is nu relevanter dan ooit.

Ik ben nu bijna negen jaar actief voor GroenLinks in de gemeente Bergen. Eerst als fractievoorzitter en daarna als wethouder ruimtelijke ordening, milieu en duurzaamheid, natuur en landbouw en monumentenzorg. Op al die terreinen had ik meer of minder intensief te maken met de provincie. Daarom ben ik twee jaar geleden toegetreden tot het bestuur van GLNH. Ik ben heel vereerd met de voordracht van de kandidatencommissie. Ik wil hun bedanken voor het vertrouwen dat ze in mij hebben gesteld en dat terwijl ik toch een blanke man van middelare leeftijd in een grijs pak ben. Ik heb heel veel zin en ben heel erg gemotiveerd om me de komende vier jaar in te zetten voor onze GroenLinkse idealen in de provincie

Waarom de provincie? De provincie is heel erg onze bestuurslaag: in Haarlem wordt besloten over natuur en groen, over water en luchtkwaliteit en over openbaar vervoer. De provincie heeft bovendien de beslissende stem als er moet worden bepaald wat we wel en niet gewenst vinden in ons kwetsbare buitengebied. Geen nieuwe bedrijventerreinen, geen nieuwe woningbouw, wel voldoende ruimte voor het opwekken van duurzame energie.

Tegelijkertijd staan de dingen die wij belangrijk vinden onder druk door de asfaltverslaving van de zittende coalitie in Haarlem. Nu gaat al veertig procent van de begroting daar naar toe en als we niets doen in 2018 zelfs 55 procent. Dat gaat ten koste van alle andere beleidsterreinen en dus worden vrijwilligers in het groen niet langer ondersteund, wordt het cultuuronderwijs geschrapt en worden buslijnen opgeheven. Wij willen andere keuzes maken en ik wil me daar graag voor inzetten de komende jaren.

Dat kan ik niet alleen. Ik ben heel blij met de fantastische kandidatenlijst en wens iedereen vanmiddag heel veel succes bij de stemmingen. Maar vooral hoop ik dat de komende jaren een goede samenwerking tussen lokale afdelingen en de nieuwe provinciale fractie tot een nog sterker GroenLinks in Noord-Holland zal leiden: een GroenLinks dat kiest voor een groen en sociaal NH! Ik hoop dat ik op jullie steun mag rekenen. Dank jullie wel.

IMG_0079.JPG